در تحقیق حاضر مطالعات میدانی حضور جریان نفوذی ترموهالاینی را در اعماق بین 100 تا 450 متر تایید می کند. ماکزیمم شوری در لایه های نفوذی در عمق حدود 250-300 متر نشان داده شده است. نتایج این بررسی نشان می دهد که در دریای عمان وارونگی های دما و شوری در دو فصل زمستان و تابستان در عمق 250 متری مشاهده می شوند و هر دو فرآیند همرفت پخش (رژیم انگشتی و رژیم پخشی) در ایجاد وارونگی های دما و شوری نقش متعارف دارند. ضخامت لایه های نفوذی در مرز بین توده های آب حدود 10 تا 20 متر است و دمای بیشینه با عمق شوری بیشینه منطبق است. لنزهای گرم و شور نشان دهنده دو مرز در بالا و پائین هستند که همرفت پخش دوگانه و رژیم انگشتی بترتیب در مرزهای بالا و پایین مشاهده می شوند. پخش همرفتی و نه رژیم انگشتی، عامل غالب در پخش دوگانه مربوط به حالت پایدار است.

مناطق اقیانوسی ذاتا دارای همرفت پخش دوگانه هستند به دلیل اینکه در اعماق مختلف آب ها اختلاف شوری و دما وجود دارد. همچنین قسمت وسیعی از اقیانوس های دنیا دارای وارونگی دما (افزایش دما با عمق) هستند. وارونگی دما با ویژگی های متنوع (ضخامت – شدت - پایداری) در اقیانوس مشخص می شود و پایداری هیدروستاتیکی آثار اهمیت خاصی برخوردار است. با بررسی نیمرخ های متعدد در نقاط آب های خلیج فارس و دریای عمان به مناطقی برخورد می کنیم که دارای ساختار وارونگی دماست. این بررسی نشان می دهد که وارونگی دما در خلیج فارس در زمستان و در نواحی جبهه ای و به طور متوسط در عمق 40 متری خلیج فارس اتفاق می افتد. ولی در دریای عمان در دو فصل وارونگی دما و در عمق 250 متری مشاهده می شود. تفاوت پایداری در لایه وارونگی در هر دو خلیج فارس و دریای عمان به سبب تفاوت فرایند های متفاوت در این دو است. در دریای عمان هر دو فرایند همرفت پخش دوگانه شامل رژیم انگشتی و رژیم پخشی در ایجاد وارونگی دما و شوری نقش متعارف را دارد. در حالی که در خلیج فارس گرادیان های قائم ترموهالاین تنها در مرز مشترک پخشی پدیده لایه ای را تایید می کند و شدت وارونگی در خلیج فارس بیشتر از عمان است. معمولا از رابطه ∆Ѕ=α∆T+b برای مطالعه وارونگی دما در نواحی مختلف اقیانوسی استفاده می شوند (فدورف، 1978). با توجه به ایستگاه های مختلف در خلیج فارس و دریای عمان ضرایب α وb  به ترتیب برای این دو 92/0، 34/0، 37/0، 04/0 به دست می آید. ضریب همبستگی ∆Ѕ , ∆T برای خلیج فارس کمتر از ضریب همبستگی دریای عمان است و نشان می دهد که فرمول در وارونگی دمای خلیج فارس به سبب سازوگار تشکیل اختلاط قائم آنها است. این مطالعه نشان می دهد که در دریای عمان دمای بیشینه با عمق شوری بیشینه منطبق است ولی در خلیج فارس این تطابق کمتر است. نمونه مقدار بیشینه نسبت چگالی در نواحی ساحلی حدود 7/0 و در نواحی دورتر از ساحل 2/0 است. در نواحی جبهه ای خلیج فارس با وارونگی دما شار گرما (FT): FT=5.5*10-6 mCs-1 (22 W/m2)            Rp>0.5 FT=5.5*10-7 mCs-1 (2 W/m2)           0.1<Rp>0.5 محاسبه شده است، مقدار شار گرمایی خلیج فارس در حدود 17 برابر بزرگ تر از شار شوری آن است. در نواحی جبهه ای دریای عمان با وارونگی دما از نوع رژیم پخشی FT=40*10-6 mCs-1 است. تشکیل و تغییر شکل این خرد ساختارها همراه با پخش مولکولی و انتقال مواد و گرما است که معمول نقش کلیدی در گردش های ترموهالاین ایفا می کند

در این تحقیق، به بررسی الگوهای سینوپتیکی حاکم بر وارونگی دمای شهر تبریز با استفاده از اطلاعات رادیوسوند، طی دوره زمانی 2010-2001 پرداخته شد. برای شناسایی و استخراج الگوهای همدید، از داده های رقومی فشار تراز دریا به صورت میانگین روزانه از سری داده های بازکاوی شده NCEP/NCAR در محدوده 10 تا 60 درجه طول شرقی و 10 تا 90 درجه عرض شمالی در 651 یاخته 2. 5 × 2. 5 درجه استفاده گردید. با انجام تحلیل مولفه های مبنا بر روی داده های فشار تراز دریا در روزهای همراه با وارونگی دما، حجم آنها را کاهش داده و با انجام تحلیل خوشه ای بر روی مولفه های به دست آمده، مهم ترین الگوهای جوی شناسایی شدند و نقشه هر الگو به دست آمد. بر اساس نتایج چهار الگوی همدید اصلی در ایجاد وارونگی دما در شهرستان تبریز موثرند. در بیشتر الگوها، سامانه های پرفشار حاکم بوده است. در این الگوها هوای سرد به سبب حضور سامانه های پرفشار در سطح زمین به روی منطقه گسترش یافته، با استقرار سمت چپ یک ناوه عمیق بر روی منطقه؛ هوای سرد پشت آن از عرض های بالاتر بر روی تبریز فرارفت شده و پایداری شدیدی در ستون قایم جو ایجاد شده است. در الگوهایی که کم فشار شمالی به همراه پرفشار مهاجر اروپا عامل فرافت هوای سرد به روی منطقه بوده است، هوای گرم عرض های پایین تر با استیلای یک پشته عمیق به روی منطقه بر روی هوای سرد سطح زمین قرار گرفته؛ به این ترتیب بر شدت پایداری هوای مجاور سطح زمین افزوده شده و وارونگی های شدید دمایی شکل گرفته است.

وارونگی حاد رحم یک پدیده نادر اما تهدیدکننده زندگی است که در طی زایمان و پس از جدا شدن جفت از رحم و کشیده شدن فوندوس به داخل حفره آندومتر رخ می دهد که می تواند منجر به شوک، خونریزی شدید و حتی مرگ مادر شود. بیمار حاضر خانم 23 ساله با حاملگی 39 هفته است که به دنبال زایمان طبیعی به دلیل درد شدید شکم، تغییر در ظاهر واژن و عدم لمس رحم از روی شکم، با احتمال وارونگی رحم بلافاصله به اتاق عمل منتقل شد. در اتاق عمل، بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار گرفت و داروهای شل کننده رحم تجویز شد. با مانور دو دستی فوندوس به حالت اولیه برگردانده شد و رحم به مدت چند دقیقه، همزمان با تزریق داروهای منقبض کننده رحمی، در این حالت نگه داشته شد. خوشبختانه پاسخ به اقدامات درمانی مناسب بود و مشکل وارونگی رحم کنترل و بیمار با حال عمومی خوب مرخص گردید.

این تحقیق با هدف بررسی انواع وارونگی و شدت آن­ها با استفاده از شاخص های ترمودینامیکی جو از قبیل شاخص SI، LI، KI و TT در ایستگاه بندرعباس برای دوره 2010-2020 به رشته تحریر در آمده است. در این پژوهش داده های رادیوسوند جو بالای ایستگاه همدید بندرعباس برای ساعت 00 گرینویچ(5/3 محلی) طی 11 سال اخیر (2010 تا 2020) از دانشگاه وایومینگ اخذ و مورد استفاده قرار گرفت. نتایج تحلیل ها نشان داد که میانگین تعداد رخداد پدیده وارونگی در بندرعباس برابر 501 مورد در سال می­باشد چرا که در برخی روزها چند نوع وارونگی در ارتفاع متفاوت مشاهده شد. از این تعداد وارونگی، حدود 6/31 درصد آن مربوط به وارونگی دمای تشعشعی، 3/4 درصد جبهه ای، و 1/64 درصد دیگر مربوط به وارونگی از نوع فرونشینی می­ باشد. به دلیل نشست هوا در زیر پرفشار جنب­حاره، سهم وارونگی­های فرونشست بیشتر از انواع دیگر وارونگی می­باشد. در این میان شدیدترین وارونگی ها از نوع فرونشست با 1354 مورد و ضعیف ترین وارونگی ها نیز با 29 مورد و از نوع جبهه ای بوده است. بطور کلی میانگین بلندمدت ضریب شدت وارونگی های ایستگاه بندرعباس با ضریب 0/062 نشان می­دهد که شدت وارونگی های این شهر اکثرا از نوع بسیار شدید هستند که این رخداد می تواند آثار بسیار مخربی هم از نظر محیط زیستی و هم سلامت جسمی ساکنین شهر بندرعباس در پی داشته باشد. همچنین همبستگی بین عناصر وارونگی نشان داد که با کاهش ضخامت لایه وارونگی، شدت وارونگی دمایی نیز افزایش می باشد.

هدف از این پژوهش بررسی روند وارونگی دمای لایة مرزی کلان شهرهای تهران، مشهد، و تبریز است. در این راستا، از داده های پیمایش قائم جو سال های 2007-2017 ساعت صفر (00) ایستگاه های هواشناسی تهران، مشهد، و تبریز از پایگاه داده های اقلیمی وایومینگ استفاده شد. برای تعیین انواع وارونگی دما، نمودارهای تفی گرام داده های جو بالا با استفاده از نرم افزار RAOB ترسیم شد. سه نوع وارونگی تابشی، فرونشستی و جبهه ای به عنوان سه تیپ اصلی و چهار نوع دیگر به عنوان تیپ های ترکیبی متشکل از این سه نوع وارونگی مشخص و توزیع زمانی فراوانی و درصد هر یک از 7 تیپ وارونگی در هر ماه محاسبه شد. روند یازده سالة هر یک از تیپ های وارونگی با استفاده از روش ناپارامتریک من-کندال و تخمینگر شیب سن تعیین و مقایسه شد. نتایج نشان داد تیپ وارونگی تابشی در همة ایستگاه ها کاهش معنادار در سطح اطمینان 01/0 (Z>2. 58) و برعکس وارونگی فرونشستی روند افزایشی معناداری در سطح اطمینان 05/0 (z>1. 96) نشان داده است. از میان تیپ های ترکیبی، تیپ تابشی-فرونشستی روند افزایشی معنادار داشت. در مجموع، نوع تیپ های وارونگی در دورة 2007-2017 از تیپ های وارونگی خالص به تیپ های ترکیبی و چندلایه و به طور شاخص تیپ تابشی-فرونشستی تغییر یافته است.

این تحقیق با هدف بررسی انواع وارونگی و شدت آن ها در ایستگاه بیرجند به رشته تحریر درآمده است. در این پژوهش داده های رادیوسوند ایستگاه بیرجند برای ساعت 00 گرینویچ (5/3 محلی) طی سال های 2010 تا 2020 اخذ و مورد استفاده قرار گرفت. نتایج تحلیل ها نشان داد که 1/11 درصد از وارونگی های شهر بیرجند از نوع تشعشعی، 4/12 درصد از نوع جبهه ای ، و 5/76 درصد از نوع فرونشینی می باشد. به دلیل نشست هوا در زیر پرفشار جنب حاره، سهم وارونگی های فرونشست بیشتر از انواع دیگر وارونگی می باشد. میانگین بلندمدت مقدار ضریب شدت وارونگی ها نشان داد که وارونگی جبهه ای با ضریب 044/0 بیشترین مقدار بوده است، اما بیشترین تعداد شدیدترین وارونگی ها از نوع وارونگی تشعشعی بوده است. از نظر رتبه شدت، وارونگی های شدید با 7/0 درصد و وارونگی ها ی ضعیف با 92/0 درصد دارای کمترین و بیشترین فراوانی در شهر بیرجند بوده اند. همچنین نتایج همبستگی نشان داد که بین شدت وارونگی با دمای لایه وارونگی ارتباط مستقیم در سطح 95 درصد با ضریب 756/0، بین شدت وارونگی و ارتفاع، رابطه معکوس در سطح 95 درصد با ضریب 790/0- برقرار است. همچنین ارتباط بین ضخامت و شدت لایه وارونگی( با ضریب 639/0) نشان داد که با افزایش ضخامت لایه وارونگی، شدت وارونگی ها در بیرجند نیز بیشتر شده است چراکه دمای لایه نیز بیشتر بوده در نتیجه وارونگی شدیدتر شده است. همچنین بین شدت و فشار لایه وارونگی ارتباط مستقیم و معناداری در سطح 95 با ضریب 787/0 برقرار است.

طی دهه های گذشته به موازات افزایش جمعیت، سهم جمعیت شهری به کل جمعیت کشورها به سرعت افزایش یافته و توسعه شهری را در مسیرهای غیرمنطقی و نسنجیده قرار داده است. مهاجرت انسان ها به شهرها، همراه با تراکم و فشردگی واحدهای مسکونی و محدودیت جا و فضا، سروصدای وسایل نقلیه شهری، خطرهای ناشی از آلودگی هوا و پیامدهای آن انسان را به بیماری های مختلفی از قبیل آسم، برونشیت، بیماری های قلبی- عروقی، سرطان ریه، سرطان پوست و دیگر بیماری ها مبتلا کرده است.

هدف از این تحقیق بررسی سطوح رخداد وارونگی دما و تاثیر آن بر روی آلودگی هوای شهر تهران است. بدین منظور ابتدا برای 5 ایستگاه انتخابی سطح شهر تهران، طی سالهای 1383 تا 1387، 100 روز از روزهایی که ایستگاه ها بیشترین میزان آلودگی را داشته اند انتخاب گردید و وضعیت وارونگی در سطوح 900 تا 300 هکتوپاسکال در روزهای آلوده با استفاده از نمودارهای Skew-T و نقشه های فشار سطح زمین، 500 هکتوپاسکال و امگای سطح 850 هکتوپاسکال مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده نشان داد که بین 73 تا 85.5 درصد میزان آلودگی در ایستگاه های سطح شهر تهران ناشی از وارونگی دما بوده است. از طرفی دیگر نتایج نشان داد وارونگی های دمایی شهر تهران متاثر از سامانه های فشار و تشعشع زیاد سطح زمین است. از نظر میزان CO، PM10 و SO2 ایستگاه آزادی آلوده ترین ایستگاه بوده اند. از نظر NO2 ایستگاه شهر ری آلوده ترین و از نظر میزان غلظت O3 ایستگاه شهرری آلوده ترین ایستگاه بوده است. با اینکه جهت باد غالب تهران از غرب به شرق است اما در آلودگی های ناشی از وارونگی، به دلیل سرعت کم جریان هوا، باد تاثیر زیادی در پالایش هوا ندارد. همچنین از نظر توزیع فضایی آلودگی، در مرکز و غرب از شرق بیشتر است. بعلاوه از شمال به جنوب تهران، بر میزان غلظت آلاینده های NO2 و O3 افزوده می گردد و از میزان غلظت آلاینده های CO، PM10 و SO2 کاسته می شود.